دلگرمی...

سلام پسر گلم. دیروز ساعت 6:45 وقت دکتر داشتم، قبل از اینکه برم مطب با خاله ها کمی رفتیم پیاده روی و دیدن مغازه های بین راه. رسیدم مطب قیامت بود واسه همین  تا ساعت 8:30 داخل نرفتم. بنده خدا با بابایی قرار داشتم که کلی معطل شد. خلاصه وقتی دکتر و دیدم کلی خوشحالیدم. یک برگه ی A4 سوال داشتم که گذاشتم روی میز دکتر و همشون و پرسیدم. خیالم راحت شد وقتی  صدای ضربان قلبتو (اونم بعد از 1 ماه )شنیدم. فشارم هم نرمال بود. وزنم هم از اول بارداری که61 کیلو بودم شده69 کیلو...یه سری آزمایشها رو باید تجدید کنم، مثل قندخون و عفونت ادرار... ولی دکتر سونو نداد خودم هم چیزی نگفتم ، اگه نیاز بود حتما می داد، ولی توی دل من نبود این خانوم دکتر که بدونه چقدر دلم می خواد ببینم قد و وزنت چقدره؟؟؟

 راستی هرکس منو می بینه می فهمه که نی نیم پسره. تو مطب، تو خیابون، حتی توی آسانسوری که داشتیم می رفتیم عروسی ... برام جالبه... یعنی اینقدر تابلو؟